sábado, 29 de enero de 2011

El camino hacia mi.



                                                              Mirando al infinito
                                                              esperando nada
                                                              sintiéndome vacía
                                                              como si no tuviera alma.
                                                              Buscando algo
                                                              que no se ha perdido
                                                              en medio de un camino
                                                              que nunca acaba.
                                                              Anhelando encontrar la salida
                                                              a este campo de batalla
                                                              para por fin
                                                             descubrir el misterio
                                                             que atormenta
                                                              mi alma.
                                                              Llegando                                                                                    
                                                              a lo que parece ser
                                                              el final de una pesadilla
                                                              veo ante mí a un mujer
                                                              sin expresión alguna,
                                                              pero a la vez
                                                              con una mirada
                                                              pura e inocente,
                                                              y curiosamente
                                                              se acerca hacia mí
                                                              y cada paso
                                                              que daba
                                                              me contactaba más con ella.
                                                              Al llegar hacia mí
                                                              ya no éramos dos mujeres
                                                              si no una,
                                                              ella era yo
                                                               y  yo era ella,
                                                              Y para mí asombro
                                                              siempre fue así.


                                                           
                                                      
                                                                                                                      
                                                  
                                                                                                                      
                                                            
                                                           
                                                                                                                          
                                                  

No hay comentarios:

Publicar un comentario